Vijftig tinten grijs, maar dan anders.


Vorige week zaterdag, 21 februari, ben ik naar één van de première avonden geweest van de voorstelling Zout op mijn huid. Samen met een andere verslaggeefster van het Theaterparadijs hebben wij de voorstelling bekeken en beoordeeld.

Het was een lange reis, de voorstelling was namelijk in Leiden. Ik moest de intercity van 17:36 richting Schiphol nemen en na een korte stop in Duivendrecht kon ik overstappen op de intercity naar Leiden. Om kwart voor acht was ik in Leiden. Ik had thuis op google maps de route gezocht naar de Leidse Schouwburg en na 10 minuten lopen had ik het al gevonden. Ik moest alleen mijn mede gezel nog vinden, ik vond haar uiteindelijk bij de stoelen. De zaal werd donker en de voorstelling begon.

De voorstelling
De voorstelling is gebasseerd op het boek Les vaisseaux du coeur (Zout op mijn huid) van Benoîte Groult. Officieel is het een Frans boek.  Bij de verschijning deed het boek veel stof opwaaien vanwege de expliciete seksuele toon. Inmiddels is het uitgegroeid tot literaire klassieker en wordt het gezien als hét verhaal over gepassioneerde liefde.

In de voorstellingen spelen de acteurs Dragan Bakema, Sophie van Winden en José Kuijpers en de voorstelling is geregisseerd door Mirjam Koen. Verder is het verhaal bewerkt door Heleen Verburg, Mirjam Koen en José Kuijpers

~Klik hier. voor de recensie van de voorstelling.

Na de voorstelling
Na de voorstelling zijn we nog eventjes gebleven om onze bevinden te delen en daarna kon ik weer op weg naar de trein en terug naar huis. Ik moest dit keer overstappen in Den Haag en om 5 voor 1 was ik weer in Almelo.
In de trein heb ik mooi de tijd benut om op papier op te schrijven wat ik van de voorstelling vond en wat mijn bevindingen waren van het decor, de muziek, het spel etc. Toch wel jammer dat je niet even lekker kunt dommelen in de trein, want daar was ik echt wel aan toe haha.


Zondagochtend heb ik alles meteen verwerkt in word en opgestuurd.

Reacties

Populaire posts